Virginia Woolf
Di sala 1882'de di malbateke ji berê de xwadî
wêje û huner ji dayik bû. Bavê wê, Sir Leslie Stephen, yek ji rewşenbîrên herî
berbiçav ên dema xwe bû, û xwişka wê Vanessa, yek ji ew wênesazên girîng û
hêja. Virginia li gel hevsarê xwe, ew ê weşanger Leonard Woolf, ku di
sala 1912'de zewicîn yek ji pêşengên Koma Bloomsbury a hunermend û nivîskaran bû. Navê vê komê jî di ser
navceya Londonê hatiye binavkirin heman cîhê malbata Woolfan li wir dijiyan.
Koma Bloomsbury, ew xelekên nefermî yên nivîskar, hunermend û ramanweran bû ku
yek ji ew beşên herî naskirî yên avant_garde ya destpêka sedsala bîstan de ava
kiribûn. Ne ewqas tevgerek bû, bi qasî berhevkirina hevalên hizirmend bû. Ev
kom ji bo baweriyeke sîyasî bi navînkî ku çepgir bû. Pabendbûna bi nûheniya
fermî di hunerê de. Hişdariyeke rexnegêr û ciwanîzan ku xwerû û bi tundî li
hunerê balê dikişîne ser awayê ku hiş ezmûnê werdigerîne ziman û wateyê. Dîsa
wê meyla pênasekirina xwe di dijberiya serdema Vîktorî de bû. Wek modernîstên
pejirandî jî, guh nedan ew tiştên wan wekî fermîbûn û exlaqê ya gebsoyî, bi
cerbandinên xwe yên di wêje û hunerê de, wan hêvî dikir ku rêbazeke hunerî ye nû
li gor sedsala nû peyda bikin. Woolf di van hewldanan de pêşeng bû. Di nivîsên
wê yên rexneyî de, wê pêşengiya berhemên hin hevdemên xwe kiribû wek James
Joyce, ku romana wî Ulysses, pîvera ji bo nivîsandian modernîsmê danîbû. Di
heman demê de jî, pêşengiya xebatên avakirina sazûmaniya nivîskarên jin kiribû.
Virginia yek ji ew kesayetiyên mezin ên
sedsala bîstan bû. Û pirtûka Pêl, di karîyera ku bi gelek ceribandinên wêrek
dagirtî tê pêşkêş kirin. Ceribandinên wê yên herî wêrek ya gengaziyên şêwaza
romanê. Pêl ji avahîsazî û plansazî ya pêşgez dike, ku di romana Îngilîzî de
hîn ji dema nivîskar Henry Fielding hatî saz kirin, di berjewendiya tikayên
vegotina lîrîk û xewnavî ya karekteran. Bi awayekî Virginia dikeve hişên
karekteran û raman û têgihiştinên wan ên ku diqewimin radigehîne, ji xeynî çend
hêmanên derveyî ew jî ji ber peydakirina dirûv û danûstandinê. Woolf bi awayekî
karekterên xwe ji hundir ve ava dike. Woolf xwe di jiyana xwe de pir xebitî, da
ku hawîrdoreke rewşenbîrî û rexneyî biafirîne, da ku tê de bi fermiyekê
serpêhatiyên wek Pêl werin fêmkirin û nirxandin.
Pêl wekî ramankarî tê dîtin di ser avahîsazî
û tixûbên xweyî. Yek ji hêmanên herî diyar ên romanê wî awayê ku mirov him ji
hev zû qûtdibin, him jî ji hev zû dûrdikevin û di heman demê de jî, hevdû diyar
dikin. Ev yek jî bi taybetî bi vegotinê diyar dibe.
