Hayat Seli

HAYAT SELİ

Dalgın dolaşıyorken kimsesiz sokaklarda

Son ışıklar sönerken senden çok uzaklarda

Kaplamıştı gönlümü, yalnızlığımın gamı

Hüzünlendim ben yine, bu ilkbahar akşamı.

Bir yara var kalbimde, sızlıyor derin, derin

Yıpratıyor ruhumu, kaplayan bu kederin

Kıvranıyor gönlümde, bu sevdanın büyüsü

Hayalini kurduğum, bir yuvanın öyküsü.

Yaşıyordum içimde böyle kendi başıma

Kavuştum sanıyordum hayat arkadaşıma

Henüz açmış laleler, güller artık kül oldu

Gökyüzünde mehtabın parlayan yüzü soldu.