Kurdikan

BEŞO - HESPİBOZ

Muhtarın iki sadık dostu, çoban köpeği Beşo, kıratı Hespi Boz. Zamanını onlarla geçirirdi. Kışın uzun gecelerinde, Beşo’nun havlayışı, Hespi Boz’un haykırışı evimizin müziği olmuştu. Kışın o soğuk ayazında, muhtarın başında fötr şapkası, sırtında kaba paltosu, koyunlarla günü geçiriyordu.

Kar üstünde yayılan otlar, koyunların iştahla yiyişleri... Beşo’nun kuyruğunu sallayarak bekçilik görevini yapması. Koyunlar yemi bitirdiklerinde, Beşo yol gösterici, önde. Koyunların arkasında, dereye su içmeye gitmeleri, koyunların koma’a girişleri... Beşo’nun kuyruğunu sallayarak, “Haydi dinlenmeye,” deyişi, Muhtar’ın en mutlu olduğu andı.

Hespi Boz’a bindiğinde başındaki fötr, dik duruşu, Hespi Boz’un rahvan yürüyüşü çevrede, köyde nam salmıştı. Köyde çıkan bir kavgadan dolayı, Muhtar, haberi olmadığı halde, bir iftirayla tutuklanıp cezaevine girmişti. Muhtarın yokluğunu hisseden Beşo’nun gece gündüz havlayışı, evin etrafında dönüşü, arayıp bulamadığı Muhtar’ı...

Bir sabah çobanın çığlığıyla, kom’un kapısı önünde, Beşo’nun leşiyle karşılaşması bizleri derinden üzdü. Birkaç gün sonrası, hizmetçinin haykırışı, Hespi Boz’un leşi... Şaşıp kaldık olanlara.

Muhtar’ın cezaevinde oluşu, onun yokluğuna, hasretliğine dayanamayan Beşo ve Hespi Boz bizlere bir ibretlik olmuştu. Her cezaevi ziyaretimizde, Muhtar’ın ilk önce sorduğu Beşo ile Hespi Boz’du. Biz de “İyi,” diyorduk ya Muhtar cezaevi çıkışında gözyaşını tutamadı olanlara. Hayvan sevgisini o zaman anladık.