Araf'ın Çocuğu

Küflenmiş bir günahım

Tanrı’nın terli gazabında

İkonlar yıkılıyor sol kaburgamda

Göğsümde patlayan sabırsız bir mavzer

Surlar, dikili bir gövde yolumda

Tarihin tekerrürüne sığınıyor beşeriyet

Kaç yasaklı bir coğrafyadayım

Kaç şiirlik ömrümüz kaldı

Tırnaklarımı büyüten sualler...

Bir düş büyür bende fizik ötesi

Çarmıha gerilir gece

İlk ben taparım

Şafaklarla sınandı önsözlerim

Yorgunum, ihanet kapılarında nöbetleşmekten

Zamanı çeviriyor ellerim

Dikenler batıyor avuçlarıma

Sesimi işkencelerden çıkardılar bir gece

Ve kamburu çıktı şiirlerimin diğer gece

Kızgın dualar okundu yaralı tenime

Tutuşup kuruyan dudaklar kaldı sabaha

İbadet bildiler, gözyaşlarımı

Başımda bin ferman

Çiğneniyor baharım atların nal sesleriyle

Bir bahar ki zehir zemberek

Kırbaçlandım kendi dallarımla

Ve bir gece, gecekondu yıkımı…

Yatağımın saydam gövdesi de kırıldı

İki ayrı kadeh gibi tokuşturdum ellerimi

Yataksız ve yarınsız günler için...