Tezatlar Ülkesi Hindistan Nepal'dan Delhi'ye

Yola çıkmak, başka bir ülkeye gitmekten öte kendinizle baş başa kalmak, düşünceleriniz,

öğrendikleriniz, acılarınız ve sevinçlerinizle yüzleşmektir. Her yeni karşılaşma, her ses, her

gülüş, her koku uzaklara değil, çocukluğa götürür insanı. Gidip geldiğimiz, arayıp sorduğumuz,

bulmaya çalıştığımız kendimizdir aslında. Farkında olsak da olmasak da eve dönüş bizi daha

hoş görülü, daha insancıl, daha barışsever yapar. Geçmişle şimdi arasında yazılan romanın

eksik bölümü tamamlanır sanki...

Hindistan'a gitme, köklerimi arama bu renkli dünyayı tanıma isteği, oralı gibi hissetme

duygusu, genlerimde saklanan bir miras mi bilmiyorum. Belki de beni büyüleyen ve Hindistan'a

gitme isteği yaratan, bu kültürel çeşitlilik olduğu kadar, kendi köksüzlüğümün nedenlerini

arama isteği olsa gerek.

Hindistan'ın tarihini, mitolojisini, sinemasını, kültürel yaşamını ve kadın mücadelesini

öğrenme isteği içine alarak büyüdü. Hindistan renklerin, müziğin ve dansın ülkesiydi.

Bu nedenle; Hindistan'ı kısa bir geziyle anlamak ve anlatmak kolay değil. Defalarca

gitmek ve değişik bölgelerde yaşamak gerekir. Gene de kısa bir gezide edindiğim izlenimleri,

duyduğum coşkuyu, insanlara olan sevgimi, ülkenin renklerini, kokusunu, danslarını ve

müziğini sizlerle paylaşmak istedim. Umarım yazdıklarımı okudukça benimle aynı duyguları

paylaşırsınız.

                                                                                                                                             Sevim Korkmaz Dinç